Έτσι λοιπόν, μας πρόσφερε απλόχερα ένα κείμενο την προηγούμενη βδομάδα το οποίο, αυτούς που δουλεύουν στο χώρο της επικοινωνίας, ή έστω του Internet γενικά, τους διδάσκει. Τι;
Τους διδάσκει επαγγελματισμό. Μας διδάσκει πως να γίνουμε καλύτεροι.

Η Κωνσταντίνα μιλάει για εκπαίδευση. Αναφέρετε επίσης σε πιο εποικοδομητικούς τρόπους διεκπεραίωσης μιας συνεργασίας.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να βρούμε τη χρυσή τομή στη δουλειά μας και τη συνεργασία μας με κάποιο πελάτη;
Πόσο δύσκολο είναι να δουλέψουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να είμαστε εμείς όσο πιο αποδοτικοί γίνεται;
Πόσο εύκολο είναι να πείσουμε τον πελάτη πως το email και το τηλέφωνο θα κάνουν τη ζωή και των δύο πιο εύκολη;

Όσο εύκολο ή δύσκολο και να είναι, περνάει πάντοτε από το δικό μας χέρι. Μπορούμε να το πετύχουμε φτάνει να είμαστε και εμείς εκπαιδευμένοι στη δουλειά μας. Εάν είμαστε εμείς, θα καταφέρουμε να εκπαιδεύσουμε και τους πελάτες μας ώστε να έχουμε την καλύτερη συνεργασία που μπορούμε.

Εμείς, σαν ομάδα προς το παρών, έχουμε καταφέρει να δουλέψουμε σε projects στα οποία δεν είχαμε καθόλου επαφή με τους πελάτες. Καταφέραμε να δώσουμε ένα σωστό αποτέλεσμα μιλώντας στο τηλέφωνο ( ή στο skype ) και έχοντας μια συνεργασία μέσα από email. Πώς;

Ζητήσαμε αναλυτικές πληροφορίες για το project.
Καταφέραμε να δημιουργήσουμε μια τέτοια επαφή με τους ανθρώπους που είχαμε απέναντί μας, όπου από την αρχή δεν ήταν σχέση ομάδας – πελάτη, αλλά συνεργασίας για την επίτευξη ενός στόχου. Την υλοποίηση ενός όμορφου project. Η επιτυχία ενός project δεν κρίνεται μόνο στο καλό design ή τη σωστή δημιουργία καναλιών επικοινωνίας. Κρίνεται στο να καταφέρουμε να δούμε τους ανθρώπους που έχουμε απέναντί μας όχι μόνο σαν πελάτες και ένα μεγάλο πορτοφόλι, αλλά ανθρώπους που μας εμπιστεύονται για να τους υλοποιήσουμε αυτό που έχουν στο μυαλό τους. Ακόμη και αν μερικές φορές είναι δύσκολο για αυτούς να μας το περιγράψουν ακριβώς. Πράγμα λογικό, αφού δεν έχουν την τεχνική κατάρτιση.

Δεν παρουσιάσαμε, αλλά συζητήσαμε
Είναι της μόδας ίσως, να παίρνουμε 5 laptop και να ετοιμάζουμε παρουσιάσεις για κάποιο project, οι οποίες έχουν μέσα βαρύγδουπες εκφράσεις. Τις ποίο πολλές φορές ο άνθρωπος απέναντί μας δεν καταλαβαίνει. Δεν λέει τίποτα όμως και για αυτό. Εκεί είναι που χάνετε το project. Μπορεί μεν να κερδίσαμε τη δουλειά, αλλά χάσαμε το συνεργάτη μας. Πως γίνεται αυτό; Καταφέραμε να τους πείσουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε, αλλά δεν καταφέραμε να εξηγήσουμε πως ακριβώς θα το κάνουμε. Αυτό μπορεί να αλλάξει. Πώς; Αφήστε τα laptop και τις Glamouries. Ξεχάστε τους όρους που ξέρετε και πως θα φτάσετε να τους βγάλετε λεφτά μέσα από το site ή από τα κανάλια επικοινωνίας. Πάρτε βαθιά ανάσα και εξηγήστε τι θα κάνετε και ΓΙΑΤΙ θα το κάνετε. Ζητήστε να σας διακόψουν και να ρωτήσουν ότι χρειάζονται. Κρατήστε σημειώσεις και στο τέλος, εξηγήστε ξανά εκείνα τα κομμάτια. Όταν ο υποψήφιος συνεργάτης σας καταλάβει τι κάνετε και γιατί θα το κάνετε, θα καταλάβει και γιατί σας πληρώνει. Αφιερώνουμε λοιπόν χρόνο στην εκπαίδευση παρά στην πώληση. Ένας πελάτης που καταλαβαίνει τι αγοράζει, θα προτιμήσει και εσάς εάν κάνετε τη δουλειά σας σωστά. Αποδεδειγμένα

Περάσαμε από πολλά στάδια πριν φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα
Δουλέψαμε δηλαδή ΜΕ τον πελάτη μας. Του δώσαμε δύναμη λόγου και κρίσης. Δεν παρουσιάσαμε κάτι και είπαμε “Ευχαριστούμε πολύ για τη συνεργασία”. Ο πελάτης μας ξέρει καλύτερα από εμάς το κοινό του γιατί συναναστρέφεται μαζί του καθημερινώς.  Για αυτό και πρέπει να τον ακούμε. ΑΚΟΥΜΕ και μετά δημιουργούμε.

Σαφώς, για να μην παρεξηγηθούμε, δεν αποκλείουμε τα meetings. Επιδιώκουμε να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που θα συνεργαστούμε μαζί του και να πιούμε έναν cafe. Όπως και εμείς, σίγουρα είναι σε ένα γραφείο όλη μέρα, πίνοντας cafe από μια μηχανή, ή σε πλαστικό πακέτο. Η έξοδος λοιπόν από τους τέσσερις τοίχους θα καθαρίσει το μυαλό μας και θα μας βοηθήσει να δούμε το κάθε project πιο καθαρά. Χωρίς τηλέφωνα να χτυπάμε, χωρίς διακοπές από κουδούνια και πελάτες να περιμένουνε, χωρίς ενημερώσεις για emails.

Ποιοτικός χρόνος. Μπορούμε να τον κερδίσουμε φτάνει να το επιδιώξουμε. Εκπαιδευόμαστε σε έναν καλύτερο τρόπο δουλειάς, για καλύτερα αποτελέσματα.

Ανοιχτή πρόσκληση λοιπόν σε φίλους, μελλοντικούς πελάτες / συνεργάτες. Ελάτε στα Jelly ( προς το παρών Αθήνα μόνο ) για να μιλήσετε και να γνωρίσετε ανθρώπους που δουλεύουν με αυτό τον τρόπο.
Που είναι ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ.

Ωραίες ιδέες υπάρχουν. Υπάρχουν και πολλές μάλιστα. Μια ιδέα από μόνη της όμως μόνο, δεν είναι αρκετή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα καταφέρουν να κάνουν μια ιδέα επιτυχημένη. Η αποδοχή από τη κοινότητα είναι ο μεγαλύτερος λόγος. Και εδώ είναι που κολλάνε events σαν το Jelly.

Ελάτε, ακούστε, συζητήστε
Αυτός είναι άλλωστε και ο βασικός σκοπός τέτοιων events. Γνωριστείτε με ανθρώπους που ίσως χρησιμοποιήσουν την υπηρεσίας ή το προϊόν σας. Ακούστε τη έχουν να πουν για την ιδέα σας. Ανταλλάξτε απόψεις, δείτε πως μπορείτε να τη βελτιώσετε. Μόλις πάτε ένα βήμα παρακάτω, ακούστε ξανά. Φέρτε μαζί σας το interface σας, το WireFrame σας και ακούστε τι έχουν να πουν. Σε κάποιους μπορεί να αρέσει, σε άλλους όχι. Πάντοτε είναι δύσκολο να ακούσουμε κριτική και να την δεχτούμε. Η κριτική όμως μας βοηθάει να προχωρήσουμε ποιο δυνατά. Διορθώνοντας τα αρνητικά που μας επισήμανε η κοινότητα με τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις της, το ποιο σίγουρο είναι πως θα αποκτήσουμε ένα ποιο δυνατό προϊόν.

Η κοινότητα αγκαλιάζει
Ένα project που έχει δημιουργηθεί με την βοήθεια τις κοινότητας, σίγουρα θα αγκαλιαστεί και από αυτήν. Όταν το ολοκληρώσετε, θα το δείτε. Η κοινότητα θα αρχίσει να σας προωθεί σε κοινωνικά κανάλια, θα σας προτείνει, θα γράφει για εσάς σε Blogs. Άλλωστε έχει συνεισφέρει και αυτή για την υλοποίηση της ιδέας σας. Με το δικό της τρόπο βέβαια. Για αυτό θέλουν να την δουν να γίνεται πετυχημένη. Να προχωράει, να πηγαίνει παρακάτω και να κερδίζει. Έχει συμβεί ξανά, έχουμε παραδείγματα που η κοινότητα έστειλε projects και καλές ιδέες ένα βήμα παρακάτω.

Μοιραστείτε και εσείς
Πολλές φορές ο χρόνος μας δεν φτάνει για να κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Δεν φτάνει για να υλοποιήσουμε όλες μας τις ιδέες. Εάν λοιπόν, δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε μια ιδέα που μπορεί να βοηθήσει την κοινότητα είναι καλύτερα να την μοιραστούμε. Μοιραστείτε λοιπόν μια ιδέα, κάποιος άλλος μπορεί να την υλοποιήσει και να δημιουργήσει κάτι που θα μας βοηθήσει όλους. Που θα κάνει τη δουλειά μας καλύτερη, που θα ομορφύνει το κόσμο μας.

Χαμένο μονοπάτι
Αφοσιωνόμαστε να κυνηγήσουμε το χρήμα και την επιτυχία και χάνουμε το δρόμο. Θεωρούμε πως η εκμετάλλευση μιας ιδέας, η εκμετάλλευση της κοινότητας θα μας πάει ποιο πάνω. Δυστυχώς αυτό δεν είναι αλήθεια. Ναι μπορεί να κερδίσουμε χρήματα εύκολα και γρήγορα, μπορεί να κερδίσουμε αναγνώριση αλλά θα χάσουμε το μονοπάτι. Το μονοπάτι που θα μας οδηγούσε σε μια ευτυχισμένη και χαρούμενη κοινότητα, με ανθρώπους που θα μπορούσαμε… να μοιραστούμε.

Ελάτε στο επόμενο Jelly να μας γνωρίσετε από κοντά. Έχετε να κερδίσετε πολλά. Εάν δεν σας βοηθήσει στη ανάπτυξη της δουλειά σας, σίγουρα θα μπορέσετε να κάνετε φίλους.

Μερικά από τα σημεία τα οποία πραγματικά μου αρέσουν και εμένα…

• Μπορείτε να βγάλετε ένα πάρα πολύ καλό Income, πουλώντας themes ή plugins σε πολλούς χρήστες.
• Υπάρχει μεγάλο κοινό, υπάρχουν συνέχεια νέες πελάτες

Ακόμη ένα καλό σημείο ήταν πως για μια τέτοια start – up, δεν χρειάζεστε να έχει γραφεία. Και μάλιστα και ο Adii απο τα Woothemes και ο Cory απο τα ithemes όταν ήρθε καιρός να αποφασίσουν εάν θέλουν ή όχι γραφεία, είπαν πάρα πολύ απλά <<Είναι καλύτερα να έχουνε δύο παραπάνω άτομα προσωπικό, παρά να πληρώνουμε γραφεία, ενοίκια, έξτρα ρεύματα.>>  Πόσο έξυπνο αυτό… Δυστυχώς στην Ελλάδα βρισκόμαστε στην λογική ( ελπίζω για λίγο ακόμη ), πως τα γραφεία κάνουν τους επαγγελματίες. Ευτυχώς οι επαγγελματίες χωρίς γραφεία είναι τόσοι, που δεν μας διαψεύδουν ποια.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης πήρα μια ερώτηση << Εάν αυτό το business model θα μπορούσε να λειτουργήσει στην Ελλάδα >>. Η απάντησή που έδωσα ήταν,  πως το business model που υπάρχει μέχρι τώρα στην Ελλάδα δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά. Μήπως λοιπόν, θα έπρεπε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα κάπως ποιο διαφορετικά;

Σαν Βασίλης λοιπόν, πριν ξεκινήσει η creativeG είχα αποφασίσει πως θέλω να δουλέψω και σε ένα άλλο χώρο. Το χώρο της νύχτας. Ήταν μια αγάπη που όσο δούλεψα, μεγάλωσε ακόμη περισσότερο. Μου έδωσε μερικές πολύ καλές φιλίες, γνώσεις αλλά και εμπειρία ως επαγγελματία.. Για τις φιλίες θα μιλήσω μια άλλη φορά. Ας μιλήσουμε σε αυτό το post, για τα υπόλοιπα δύο.

Για να δουλέψεις σαν προσωπικό, σε ένα μαγαζί που έχει πάρα πολύ δουλεία πρέπει να είσαι σε ετοιμότητα οποιαδήποτε στιγμή. Το μυαλό σου να παίρνει στροφές γρήγορα και να καταγράφει πράγματα. Από παραγγελίες, πρόσωπα, δουλείες που πρέπει να γίνουν και ποία είναι η σωστή εκτέλεσή τους. Λύσεις για να βγαίνει η δουλεία με ταχύτερους ρυθμούς. Δεν είναι το ίδιο χαλαρά, όπως τώρα. Ανοίγουμε το PC με τα παιδιά στα γραφεία μας, μπαίνουμε στο Twitter, στο facebook, απολαμβάνουμε τον καφέ μας και απαντάμε σε τηλέφωνα κατά την διάρκεια της ημέρας. Όταν έχεις ζέστη έχουμε το AirCondition και όταν έχει κρύο ανοίγουμε το Αέριο στο Max. Όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Υπάρχουν στιγμές που βρέχεσαι όταν πας να πετάξεις τα σκουπίδια και στιγμές που κάνεις μπάνιο από τον ιδρώτα καθώς μεταφέρεις την κάβα με πάνω από 50 μπουκαλάκια μπύρας.

Γιατί όμως όλα αυτά τώρα, δύο χρόνια μετά κοντά.

Γιατί πολύ απλά έζησα κάτι σαν πελάτης που μου θύμισε γιατί εκτίμησα αυτή τη δουλεία. Στο μαγαζί που δούλευα, δουλεύω και τώρα, διαφορετικά παρόλα αυτά. Πλέων έχω αναλάβει την υποστήριξη του μαγαζιού διαδικτυακά. Αυτό με κάνει προσωπικό του μαγαζιού ακόμη, φυσικά με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο.

Στο μαγαζί λοιπόν, δουλεύει ένα από τα παιδιά τα οποία εκτιμάμε και αγαπάμε και εγώ και ο Νίκος και ο Γιάννης. Συνήθως όταν δουλεύει είμαστε εκεί για να του κάνουμε παρέα, για να χαβαλεδιάσουμε και για να περάσουμε καλά. Δουλεύει 5 νύχτες και είναι δύσκολο να βγούμε άλλη μέρα. Ο φιλαράκος μας αυτός λοιπόν (αδερφός καλύτερα) λέγεται Κώστας (και να θυμάστε αυτό το όνομα. Ίσως σε μερικά χρόνια γράφει αυτός σε αυτό το Blog αντί για εμένα).

Ο Κώστας καταρχήν μου έμαθε να δουλεύω σαν σερβιτόρος στο μαγαζί. Πώς να λειτουργώ σωστά, τι να προσέχω, πως να κινούμε με τον καλύτερο τρόπο για το υπόλοιπο μαγαζί. Πως να λειτουργό σωστά Multitasking. Και όχι το Multitasking δεν είναι να έχεις ανοιχτά πέντε παράθυρα στο FireFox ή να μιλάς με τρία διαφορετικά άτομα στο τηλέφωνο. Όχι καμία σχέση.

Multitasking είναι να κάνεις διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα τα οποία σου κερδίζουν χρόνο ως προς την παραγωγική διαδικασία και δεν σου τον σπαταλάν. Για την ακρίβεια, με την σωστή “μοιρασιά” των διαδικασιών κερδίζεις χρόνο κάνοντας περισσότερα πράγματα.

Όσο αναφορά τη δουλεία τώρα, ο Κώστας είναι υπόδειγμα. Εάν ο καφές που βγάζει δεν είναι καλός θα φάει πέταμα και θα κάνει άλλον χωρίς να γκρινιάξει, καθαρίζει χωρίς παράπονο ( αν και αγαπούσε να με χώνει σε τέτοια πράγματα ) και δουλεύει πάντα με χαμόγελο. Φυσικά και η δουλεία του αναγνωρίζεται και ανταμείβεται.

Χτες λοιπόν, ο Κώστας είχε ένα μικρό εκνευρισμό. Γιατί; Γιατί οι συνάδελφοί του δεν το σεβάστηκαν. Ο βραδινός άφησε ακατάστατα και βρόμικα το πόστο του. Φυσικά και ακολούθησε μια συζήτηση μεταξύ τους η οποία δεν μπορούσε να μην έχει και ένταση…

Γιατί τα λέω λοιπόν αυτά και τι σας νοιάζει εσάς ο Κώστας;

Ο Κώστας είναι επαγγελματίας στη δουλεία που κάνει. Όπως είμαστε επαγγελματίες όλοι μας.

Και μου έδωσε μαθήματα, τα οποία σας μεταφέρω…

1) Να είστε επαγγελματίες ότι και εάν κάνετε, όποιον και εάν αντιμετωπίζεται
Η δουλειά μας έχει να κάνει με κόσμο, με επικοινωνία και με σχέσεις. Δεν μπορούμε να βγαίνουμε από το γραφείο να συναντήσουμε κάποιον και να είμαστε είτε κατσούφηδες, είτε ατημέλητοι. Δεν πρέπει να μεταφέρουμε τα προβλήματα μας στον κόσμο που ερχόμαστε σε επαφή.

2) Όταν δουλεύουμε, δουλεύουμε
Αυτό πρέπει να το έχετε στο μυαλό σας πάντα. Δυστυχώς πλέον μπορούμε να ξεφύγουμε ποίο εύκολα. Τα social networks που συμμετέχουμε μας καταναλώνουν αρκετό χρόνο και μας αποσπούν την προσοχή αρκετές φορές. Συγκεντρωθείτε σε αυτό που κάνετε και σίγουρα θα σας μείνει χρόνος για να ασχοληθείτε με οτιδήποτε άλλο θέλετε στο τέλος.

3) Την δουλεία σας να την κάνετε εσείς, όχι οι συνάδελφοί σας
Ίσως το ποίο σημαντικό κομμάτι όταν συνεργάζεσαι με άλλους ανθρώπους. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι μέσα σε κάθε ομάδα υπάρχουν ρόλοι που πρέπει ο καθένας να ακολουθήσει. Όταν το πόστο μας απαιτεί να κάνουμε κάτι, πρέπει να είμαστε όσο τυπικοί μπορούμε. Work, produce, Work, produce. Όταν τελειώσουμε με ότι έχουμε να κάνουμε, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους συναδέλφους μας, όταν μπορούμε, αντί να προτιμάμε να καθόμαστε και να χαζολογάμε!
Εσείς τι πιστεύεται; Ο επαγγελματισμός έχει όρια; Πρέπει να ακολουθούμε κάποια standar στη ζωή μας;